Amsterdam staat vanaf morgen in het teken van 5DAYSOFF. Een elektro evenement in verschillende uitgaansgelegenheden van Amsterdam, waaronder de Melkweg, Paradiso en de Heineken Music Hall. Nu is het bijzonder om te zien hoe er met kaartjes wordt omgegaan. Het lijken wel warme warme broodjes die over de toonbank vliegen. Maar de bakker heeft zich vergist en legt alle broodjes die hij maar heeft op de toonbank. De klant die vooraan staat pakt het eerste broodje. Een volkoren, net diegene die hij besteld had. Het pakt hem op, en loopt weg. De tweede klant pakt een broodje zonder te kijken, loopt naar buiten en met dat hij de eerste hap zet, komt hij erachter dat het het verkeerde broodje is. Snel loopt hij naar binnen en vraagt de klant achteraan in de rij of zij toevallig zijn broodje wil. Dat wil zij wel, dus neemt ze hem over. De derde klant pakt 3 broden mee, loopt naar buiten en verkoopt ze daar voor dubbel zo veel. De andere klanten kijken hem boos aan, maar aangezien er zo’n lange rij staan, kopen ze toch maar van hem. De klanten in de winkel nemen elk hun broodje en voordat de bakker het weet, is zijn hele winkel leeg.
En toen kwam ik binnen, hongerig naar brood. Maar helaas een lege bakkerij. Ben jij nu deze spreekwoordelijke bakker, en heb je ergens nog een broodje liggen? Of ben jij een klant die een broodje heeft gekocht en hem toch niet wil? Bel mij dan even. Ik wil namelijk enorm graag naar Santigold in de Paradiso morgenavond, maar heb geen kaartje. Heb jij er eentje voor me?
Soms heb je van die momenten, dat het lijkt alsof je vliegt. Alsof je opstijgt en er een kleine wervelstorm van elfjes om je heen vliegen. Dat de zon op je gezicht schijnt, je de wind in je haren voelt, en de hele wereld je toelacht. Dat er een pretpark vol met pleziermakende kinderen van je tenen tot in je kruin huist, met op de achtergrond schatergelach van een kleuter. Dat is wat ik noem Goddelijkheid. En Goddelijkheid kom ik vaak tegen de laatste tijd. Op de boot, in het park, als ik met vrienden ben, quand je parles français, bij een festival, in een caféetje, of gewoon op straat.
Vreemd eigenlijk, dat ik zo nieuwsgierig ben. Ik kijk wel 3x per dag op Twitter wat mensen aan het doen zijn en wil zelf ook de meest onzinnige tekstberichten achterlaten. Zo liet ik laatst de wereld weten dat ik aan het twitteren was op het toilet. Gelijk kreeg ik een reactie met: ‘Fantastisch! Dat doe ik ook!’. Zo zie je maar weer, er zijn zielsverwanten op deze wereld. Twitter wordt tegenwoordig ook voor marketing doeleinden gebruikt. Een marketing guru die zijn visie verkondigd aan alles wat los en vast zit, of een evenementenbureau die zijn evenementen aankondigd via Twitter. Zo zijn er nog meer inititatieven te bedenken. Wat ook je mening is over Twitter, het maakt wat los in mensen. Ik ben benieuwd naar de vervolgstappen van deze tool. Want dat we de grenzen van Twitter hebben opgezocht, dat is nog lang niet het geval.
Sinds geruime tijd heb ik besloten dat mijn volgende verhuizing naar een koopwoning gaat zijn. Ook heb ik besloten dat ik voor langere tijd in Amsterdam ga blijven. Ik voel het, ik merk het, ik ben er aan toe. Ik zie mezelf al wakker worden op zondagochtend. Ik loop de trap af, zet de radio aan, en loop in mijn blote barst naar de keuken. Ik trek mijn ijskast open en schenk mezelf een glas vers gemaakte jus in. Daarna ga ik op mijn balkonnetje op het zuiden een krantje lezen. Ik kijk door het raam naar binnen, en zie een interieur, een woning, een plek voor mezelf, een thuis.
